Shinee Shinee

12 Mart 2015 Perşembe

Farklı Hayatlar 4.Bölüm; Adımlar


Polis merkezinde komiserler arasında yapılan toplantının sonunda “Beyaz elbiseli kız cinayet dosyasının” cinayet zanlısı olan Nara’yı gözetlemek için sivil bir polisin görevlendirilmesine karar verildi. Ve tüm komiserlerin burun kıvırdığı bu iş için şaşırtıcı bir şekilde Komiser Jinyoung gönüllü olmuştu…

Nara perişan bir halde nezarethaneden çıktı zoraki atılan birkaç adım ile merdivenlerden aşağı inmeye başladı, birkaç adım attıktan sonra dengesini kaybetti zar zor uzattığı eli ile merdivenin korkuluklarına tutundu. Adım attı… adım attı ve bir daha adım attı… Her adımda gözündeki yaşlar daha da çoğaldı… Son merdivende durdu ağlamaktan şişmiş olan gözlerindeki yaşları, kana bulanmış elbisesinin koluna sildi…


Birkaç dakika sonra artık polis merkezinin dışındaydı. Silkelendi kendi kendine “toparlanmalıyım” diye söylendi. Ama buna kendisi bile inanmadı, inanamadı. Bu sırada polis merkezinin pencerelerinin birinde onu iki göz izliyordu; Jinyoung

“Yine istemsizce onu izliyorum, bu kör olası gözler ile… Kalbim çok ağrıyor bunun nedenini bile bilmiyorum… Ona aşık mı oldum? Ama neden? Daha sesini bile duymadığım birine neden aşık olayım ki? Bir dakika yüzü neden yıllardır gördüğüm birinin yüzü gibi tanıdık geliyor? Şuan deli gibi inip kolundan tutup ona yardım etmek istiyorum? Ama yapamam kendimi biraz olsun tutmalıyım…”

Nara polis merkezinden çıktıktan sonra en yakın otobüs durağından bir otobüse bindi ve evine en yakın istasyonda indi. Artık evinin olduğu mahalledeydi. Yolda yürümeye başladı ne olursa olsun en kısa zamanda bitkin düşmüş vücudunu evine atmalıydı… Adımlarını sıklaştırdı… Çevrede komşuları göründükçe daha da hızlandı çünkü eskiden sevgi ile hoşgörü ile bakan o gözler şimdi nefretle bakıyordu. Kulak kulağa konuşmalar ve onu parmak ile göstermeleri de cabacıydı. Ondan iğrendikleri her hallerinden belliydi. Bu iğrenç bakışların ve davranışların farkına vardı. Gözlerini yere çevirdi adımlarını daha da sıklaştırdı. Bir süre sonra sonunda apartmanındaydı geriye sadece evinin olduğu kata çıkmak kalmıştı. Asansör geldi. Dördüncü kata bastı…

Asansör Dördüncü kata gelmişti kapı açıldı. Şimdi sağında kendi evi solunda ise Min’in evi vardı… Hani şu öldürdüğünü düşündükleri Min… Hani şu canından çok sevdiği Min… Hani şu ailesi olarak gördüğü tek kişi olan Min…

Sonra kendi kapısına baktı. Kapısının üstüne boya ile çeşitli küfürler yazmışlardı. Sarı ile Mavi ile Kırmızı ile… Yerde bir kedi ölüsü vardı… Ağza alınamayacak hakaretler içeren bu yazıları da görünce zaten bitkin olan vücudu istemsizce yere yığıldı… Ellerini saçlarına atıp yolmaya başladı ve avazının çıktığı kadar bağırdı eğer bağırmasaydı beklide kafayı yiyecekti…

“BEN KATİL DEĞİLİM, BEN KİMSESİ KALMAMIŞ, YALNIZ VE ZAVALLI BİR SÜRTÜĞÜM…”

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder